Mając na myśli integrację w sensie socjologicznym osób niepełnosprawnych, mamy na myśli proces bądź zamysł, za sprawą którego osoby stojące poza społeczeństwem mają się stać pełnoprawnymi członkami tegoż społeczeństwa. Celem jest przede wszystkim włączenie w już istniejącą całość przy jednoczesnym zachowaniu własnej tożsamości. Istotne jest to, że udane procesy integracyjne potrafią wzmocnić i wzbogacić stabilność całości społecznej, a wraz z tym społecznej tożsamości.

Ciekawym przykładem integracji społecznej na wielką skalę zaczerpniętym z historii jest choćby powstanie Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej czy - z bliższej przeszłości - włączenie do tego kraju wygnańców po drugiej wojnie światowej. Dzisiejszym problemem społecznej integracji są już dzieci tak zwanych gastarbeiterów czy dzieci obcokrajowców. To krytyczny przykład, ponieważ w tym przypadku staje się jasne, że część, która ma zostać włączona, chce lub powinna w tym procesie integracyjnym zachować do pewnego stopnia także swoją społeczno-kulturową odrębność. W historii ludzkości znajdziemy wiele niefortunnych przykładów prób takiego integrowania mniejszości rasowych, religijnych albo narodowych. Niestety dzisiaj odnosi się to również do osób niepełnosprawnych - platformy dla niepełnosprawnych.

Wyjątkowy przykład udanego, wypróbowanego od stuleci społecznego włączenia do konkretnej społeczności w tym przypadku osób upośledzonych w stopniu głębokim stanowi belgijskie miasteczko Geel. Już od średniowiecza przygarniano tu z powodu ślubów religijnych pod swój rodzinny dach setki osób upośledzonych lub chorych umysłowo i pozwalano im na cieszenie się niekwestionowaną i niczym nie uwarunkowaną przynależnością do tej społeczności. O upośledzonych z Geel można powiedzieć, że są oni zintegrowani wraz ze swoimi ograniczeniami i swoimi możliwościami.

Pojawiają się różnice zdań w dyskusjach w związku z niejasnym pojęciem integracji i są one niestety dość duże. Rozumienie tego pojęcia mieści w sobie zarówno bycie przyjaznym dla siebie nawzajem, jak i bezwarunkowe przyjęcie ludzi niepełnosprawnych do regularnych grup, począwszy od głoszonej, a skończywszy na praktykowanej wspólności.

Swoją propozycję zdefiniowania tego pojęcia przedstawił Kobi. Wyróżnił on rodzaje i stopnie integracji, odnosząc się głównie do obszaru szkolnego lecz wiele z tych spostrzeżeń można przenieść na inne sfery życia społecznego - platformy dla niepełnosprawnych.